در میان شهر خرمآباد و برفراز یک تپه بزرگ سنگی، قلعه معروف و تاریخی «فلکالافلاک» قرار دارد. در زیر تپهای که قلعه بر روی آن ساخته شده، یک چشمه بزرگ جاری است. تاریخ بنا و نامسازنده اصلی آن مشخص نیست، ولی در گذشته به نام قلعه «شاپور خواست» مشهور بوده است. از زمان قاجاریهبر این قلعه "فلک الافلاک" میگویند. قلعه 8 برج دارد و محیط کلی آن 60/228 متر است ارتفاع بلندترین دیوارآن تا سطح تپه 5/22 متر است.
در ورودی قلعه به یک راهرو سرپوشیده منتهی میشود که در سمت غربی آن 2 اتاق و در سمت شرقی آنیک اتاق وجود دارد. این راهرو با شیب کم به صحن اوّل قلعه مرتبط میشود. صحن اول 5/22*31 متر درجهت شمالی - جنوبی است و 8 اتاق دارد. در شمال شرقی آن، راهرویی ساخته شده که با 7 پلّه به محوطهایکه چاه معروف نیز در آن واقع شده، منتهی میشود. در گذشته آب مورد نیاز ساکنان قلعه از این چاه تأمینمیشده است. در جنوب قلعه، راهرویی وجود دارد که به صحن قلعه راه دارد.
صحن دوم قلعه مستطیل شکل به مساحت 21*29 متر است. طول این صحن در جهت شرقی - غربی استو 16 اتاق دارد. کف اتاقها 5/1 متر بلندتر از کف حیاط است و ورودی آنها، 4 پله دارد. در قسمت جنوبی آن 3اتاق و 3 کفش کن و در شمال آن، 14 اتاق و 4 کفشکن و در سمت شرقی، 5 اتاق و 3 کفشکن و در قسمت غربیکه تازهساز است 14 اتاق و 2 راهرو وجود دارد.در شمال شرقی قلعه، راهرویی است که به اتاق تاریک که گویا زندان بوده است، منتهی میشود و سپس باپلههایی به پشتبام منتهی میگردد.
کنگرههای قلعه، به فرمان رضا شاه ساخته شدهاند. در اطراف تپه نیز، آثار سنگ قلوهای دیده میشود وبرجهای جنوبی بر بنای سنگ قلوهای نهاده شدهاند. قلعه فلک الافلاک در دوره پهلوی محل نگهداری زندانیانسیاسی بود. این قلعه یکی از بناهای تاریخی است که با گذشت زمان هنوز استوار و پابرجاست و اثری مهّم ومحکم با ارزش جهانگردی فراوان است. بخشی از این قلعه به موزه تبدیل شده است.